Door de ogen van Jeanet

Tijd glijdt als zand door mijn vingers of het haakt, raakt, maakt me blij: weer een dag, maand, jaar erbij.  

Zo af en toe laat hij zich al weer zien: de mist. Passend bij de nazomer. Misschien willen we er nog niet aan, want het is nog zomervakantie...

Dit gedicht schreef ik als vervolg op ‘Uit’ . Want hoe kun je uit staan als je nog veel vast houdt? Misschien wel vast moét houden? Loslaten...

Je hoeft niet proberen alles wat ‘moet’.   Laat het gebeuren: zweet, tranen, bloed.   De wereld raast door: de piepjes, de bliep...

 

lichtvoetig ik wil luchtig lichtvoetig leven vandaag   ik kies zomerbries zuchtje wind zonnekind zomaar   de gro...

Als je los moet laten: Hij houdt vast Hij houdt jou vast Hij houdt de ander vast.

Laat je niet tegenhouden wacht niet op de ideale omstandigheden om te groeien om te bloeien om jezelf te laten zien om jezelf te zij...

Goudgeel graan golft boven de grond zwaluwen zwenken en zwieren alsof er geen narigheid bestond

  licht luchtig zachte bries   kalm koelte die blies   wat warmte wat water   paars pastel kleurt de lucht   ...