De afgelopen week was ik als begeleider mee op vakantie met een groep mensen met een verstandelijke beperking. Wat hebben we het goed, mooi, gezellig en ook pittig gehad. We zijn zó verschillend van elkaar en tegelijk ook zó gelijk. Allemaal zijn we parels in Gods hand, parels in Zijn Koninkrijk. Vanmorgen schreef ik er onderstaand gedicht over, als een terugblik.
na de hitte
van vandaag
zoek ik verkoeling:
het koele water
de zachte bries
ik kom op adem
eindelijk
Als terugblik op deze hete julimaand een luchtig blog met foto’s.
Met mooie uitzichten, fijne momenten en wat luchtige grapjes tussendoor.
Als
ik kijk naar de lucht, de zon en de maan
wil
ik niet twijf’len aan Uw bestaan.
Als
ik denk aan mijn verdriet en zorgen
wil
ik geloven in een nieuwe morgen.
Verdriet
en blijdschap staan soms naast elkaar,
niet
te bevatten, leven is kostbaar.
Als
ik kijk naar de bomen, dieren, mensen
weet
ik wat ik zou wensen:
dat
iedereen U kent,
dat al wat leeft schuilt in Uw tent.
Vandaag,
op 1-6-2026, bestaat mijn website 6 jaar! Tijd voor wat lekkers om dit te
vieren.
Blij
met mijn blog.
Blij met mijn lezers.
Blij met mijzelf.
Blij
met de vrijheid.
Blij
met de inspiratie die ik krijg.
Blij
met alle beelden en woorden die ik kan plaatsen.
Bovenal ben ik blij met God en Hem dankbaar. Zonder Hem en Zijn zorg voor mij had dit niet
gekund.
Ik
zie uit naar de volgende zes(tig) jaar.
.png)