De afgelopen week was ik als begeleider mee op vakantie met een groep mensen met een verstandelijke beperking. Wat hebben we het goed, mooi, gezellig en ook pittig gehad. We zijn zó verschillend van elkaar en tegelijk ook zó gelijk. Allemaal zijn we parels in Gods hand, parels in Zijn Koninkrijk. Vanmorgen schreef ik er onderstaand gedicht over, als een terugblik.
na de hitte
van vandaag
zoek ik verkoeling:
het koele water
de zachte bries
ik kom op adem
eindelijk
Als terugblik op deze hete julimaand een luchtig blog met foto’s.
Met mooie uitzichten, fijne momenten en wat luchtige grapjes tussendoor.
Als
ik kijk naar de lucht, de zon en de maan
wil
ik niet twijf’len aan Uw bestaan.
Als
ik denk aan mijn verdriet en zorgen
wil
ik geloven in een nieuwe morgen.
Verdriet
en blijdschap staan soms naast elkaar,
niet
te bevatten, leven is kostbaar.
Als
ik kijk naar de bomen, dieren, mensen
weet
ik wat ik zou wensen:
dat
iedereen U kent,
dat al wat leeft schuilt in Uw tent.
Vandaag,
op 1-6-2026, bestaat mijn website 6 jaar! Tijd voor wat lekkers om dit te
vieren.
Blij
met mijn blog.
Blij met mijn lezers.
Blij met mijzelf.
Blij
met de vrijheid.
Blij
met de inspiratie die ik krijg.
Blij
met alle beelden en woorden die ik kan plaatsen.
Bovenal ben ik blij met God en Hem dankbaar. Zonder Hem en Zijn zorg voor mij had dit niet
gekund.
Ik
zie uit naar de volgende zes(tig) jaar.
De foto’s van mij op mijn website zijn gemaakt in 2020. Vorig jaar vond ik het daarom tijd voor nieuwe foto’s. Ik boekte een shoot bij Tilly Hooikammer. In 2020 heeft ze mij ook vastgelegd, dus dat zit wel goed. Zij kan zulke mooie foto’s maken en denkt mee over kleding, stijl, houdingen, locatie en nog veel meer. En het is ook gewoon heel gezellig: kletsen, een eindje lopen, foto’s maken. Dan is de tijd zomaar voorbij en zijn er prachtige foto’s gemaakt.
In
dit blog laat ik een aantal van die foto’s zien. Ik ben er heel blij mee!
Een gebed voor Valentijnsdag, dag van de liefde. Maar niet alléén op Valentijnsdag, wat mij betreft kan dit gebed elke dag gebeden worden.
Here God, U die liefde bent, wij danken U dat U Uw ultieme liefde voor ons bewezen hebt in Uw Zoon, de Here Jezus.
Daar ligt het:
sneeuw. Een dikke witte laag over de stoep, de tuin, de weg. Verschil tussen stoep en
tuin is niet te zien, alles zit onder die witte deken.
Het is dat je
weet dat daar een tuin is, dat daar de stoep ligt, maar anders… pas als de
sneeuw weg is, geeft ze haar ondergrond bloot.
terug in de tijd
ik ren achter
2025 aan
krijg ‘m nog net
te pakken
om ook weer te
laten gaan
ik zet een punt
het boek gaat
dicht
of is het toch
een komma
mijn blik op de
toekomst gericht
de draad van dit
jaar
past in het
kunstwerk
dat dit leven is
elk draadje telt
even sterk
elke dag doet er
toe
elke maand een
stukje verder
kunstig geweven
door de God van
leven, de Schepper
hoe 2025 ook was:
kleurrijk of
diepzwart
alleen of samen
we waren
kwetsbaar als gras
maar God houdt alle
levensdraden vast
weeft ons in Zijn
plan
Hij, de sterke,
trouwe Vader
houdt ons ook
volgend jaar in Zijn hand
Online
kwam ik een adventskalender tegen. Niets bijzonders zou je zeggen, want die
zijn er zoveel. Met chocola, thee, speelgoed, spreuken, geurtjes of verzin het
maar. Maar deze is anders. Dit is een online adventskalender van de Protestantse Kerk, waar elke dag
inspiratie gegeven wordt met een Bijbeltekst en een korte overdenking. Bedoeld om op een (kerk)website te plaatsen. Dit jaar begint Advent op 30 november.
Ik
ging het uitproberen voor mijn blog en warempel, het werkt.
Bovenaan mijn website staat nu de zogenoemde banner, waarop je kunt doorklikken naar de kalender. Als je mijn website via de laptop / pc leest, is hij direct zichtbaar. Als je de website op je telefoon of tablet bekijkt, staat hij misschien niet bovenaan. Scrol dan naar onderen en klik op ‘Internetversie tonen’, dan zou het moeten lukken.
Ik
ben benieuwd: vind je dit een mooie toevoeging? Of sla je het liever over of hoeft
het van jou niet? Heb je misschien liever een fysieke adventskalender in je handen?
Het is nog november, nog lang geen oud&nieuw. Maar a.s. zondag 23 november is het wel de laatste zondag van het kerkelijk jaar. In veel kerken is het dan Eeuwigheidszondag of Herdenkingszondag. De mensen die in het afgelopen jaar overleden zijn, worden dan herdacht. In onze kerkgemeente is ook een aantal mensen overleden. Niet iedereen kende ik even goed. Daarover schreef ik een gedicht. De BIjbeltekst waardoor ik geïnspireerd werd, komt uit Jesaja 43:4 "Jij bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol en Ik houd zoveel van je".
Eeuwigheidszondag
Hoe kan ik zeggen dat ik je mis
als ik je niet goed gekend heb,
niet weet wat belangrijk voor je was,
wíe belangrijk voor je was.
Maar zoveel weet ik wel:
je bent gekend, geliefd
door God, de Schepper.
Daaruit mocht je leven,
vóórleven,
dóórleven.
Je wordt gemist:
in levens, in huizen,
aan tafel, bij de koffie,
in gesprekken,
in belletjes,
in de kerk,
in de gemeente,
in zingen, in spreken,
in bidden, in vragen,
in dragen
en gedragen worden.
Kostbaar
voor zoveel mensen.
Ook als wij je niet meer zien
hoor je bij ons
hoor je bij God, de Schepper.
Je bent gekend
geliefd
gekocht met Jezus’ bloed
om te leven
voor altijd in onze harten
voor altijd veilig in Jezus’ armen.
je naam geschreven in het zand
kwetsbaar
onzeker
zó uit te wissen
je naam
geschreven in Zijn hand
onuitwisbaar
geliefd
nooit vergeten
je leven geborgen
in Gods hand
veilig
beschermd
om eeuwig te
leven
Foto's genomen op het strand van Schiermonnikoog, waar ik laatst een dagje was
.png)
