Proeven

Proef en geniet de goedheid van de Heer,

gelukkig de mens die bij Hem schuilt.

Psalm 34:9

 

Let op: van dit stukje kun je trek krijgen.

Een bloemlezing

Ken je het woord ‘franterig’? Pas geleden zei ik dat tegen iemand en zij wist niet wat het was. Ik kon het niet eens zo goed uitleggen en dus zocht ik het later even op. Franterig is zoiets als wrevelig, korzelig. En ja, blijkbaar is het dialect. Weer wat geleerd.

Een beetje franterig, zo voelde ik me laatst. Maar ik had geen zin om er aan toe te geven, om chagrijnig te worden. Dus zocht ik wat te doen, iets waarbij ik even niet na kon denken. Tenminste, niet nadenken over mezelf. Afleiding dus. Niet altijd een goed idee, maar die avond wel. 

De winnaar krijgt een krans

de winnaar krijgt een krans

een krans die verwelkt

die na een tijdje is uitverteld

over wie hem draagt

 

de winnaar krijgt een krans

een krans die nooit verwelkt

die nooit raakt uitverteld

over Wie hem draagt

 

Jezus Overwinnaar krijgt een krans

een krans van roem en eer en glorie

macht, heerlijkheid en victorie

sieren Hem Die hem draagt

 

jij overwinnaar krijgt een krans

ook voor jou, nu al, die glans

en niets wat ons scheiden kan

van Hem Die ons naar de overwinning draagt

Woning

 

 

“Wil je blijven wonen waar je nu woont?” stond er op het theelabeltje. Ja, zei ik. Nee, dacht ik er later achteraan. Ja, mijn huis is prima. En natuurlijk, er zijn altijd verbeterpunten. Zaken die ik wil verbeteren of mooier wil maken. Vernieuwen, of juist in de oude staat terugbrengen. Maar dit huis is prima, hier kan ik nog wel jaren blijven wonen zoals het nu lijkt.

En mijn ‘nee’ dan? Is er dan een addertje onder het gras? Zijn er verborgen gebreken? Nee is het tegenovergestelde van ja, dus wat speelt hier? 

Houtje-touwtje

De ene stengel van de amaryllis bol had ik afgeknipt. De bloemen waren uitgebloeid. Tijd om plek te maken voor de andere stengel, die al vol knoppen zat. Een paar uur later zag ik al wat dat voor effect had dat ik die ene stengel had afgeknipt. De stengel die er nog wel aan zat, trok de hele bol opzij. Het is dat de vaas het tegenhield, anders was de stengel helemaal gaan liggen. Uit evenwicht gebracht omdat hij als enige over was.

Ja en nu? Hier moest wat aan gebeuren. Anders konden de knoppen niet uitkomen en tot volle bloei komen. Met wat bamboestokjes die ik nog in de schuur had liggen en wat touw maakte ik een constructie om de stengel heen. Dit houtje-touwtje bolwerk moest de bloemen overeind houden. Niet het meest chique bouwsel om te zien, maar wel effectief. Want zowaar, het lukte. Nu een week later staat het geheel nog fier rechtop.

Samen

Ik kijk naar mijn bord. Verschillende ingrediënten liggen er op, in heel verschillende kleuren en vormen: gele paprika, rode tomaatjes, een geel/wit ei, groene sla. Verschillende kleuren, vormen en structuren. Samen vormen ze de salade. Een salade is niet alleen maar sla, of alleen maar paprika. Dat zou saai worden, smakeloos. Maar juist omdat het allemaal gezamenlijk op mijn bord ligt, vormt en wordt het een salade.

Het schoot ineens door mijn hoofd dat dit wel een beetje lijkt op de samenleving. Of op de kerkelijke gemeente. Allerlei mensen, die verschillen van uiterlijk, innerlijk, afkomst, (geloofs)overtuiging, grootte, geslacht, inkomen. Maar die in meer of mindere mate samen leven. Een samenleving vormen. De samenleving, onze samenleving. Waar wij ook deel van uit maken.

Weer december

Tijd voor weer een fotoblog. Al bladerend door de foto’s van afgelopen maand kwam ik uit op de titel Weer december. En dat is dubbel bedoeld: even terug naar december en het weer in december. Er waren grijze en lichte dagen, er waren veel lichtjes in het donker, er was vorst. Genoeg fotoinspiratie.