2020
We schrijven het
jaar 2020. Het is prachtig weer: de zon schijnt aan een helderblauwe lucht, het
is een graad of 14 denk ik. Ideaal weer om buiten te zijn, maar ik zit binnen. Het
is Koningsdag, leve de koning. Met dank aan zijn verjaardag hebben we een vrije
dag. Door alle maatregelen is Koningsdag omgedoopt in Woningsdag. Helemaal niet
erg. Sowieso kan ik als single mijn gang gaan, hoef ik niet per sé met iemand
rekening te houden. Maar dit komt wel heel goed uit. Niet in de verleiding
gebracht door vrijmarkten, door een koninklijke tour, door oranjeconcerten heb
ik alle tijd. Ik zie me nog zitten, aan tafel. Laptop voor me. Ontwerpen, schrijven,
schaven, foto’s zoeken. En dan ’s middags even voor vier uur is ‘ie in de
lucht: mijn eigen website!
Dit is een foto
die ik er van maak met mijn telefoon. Heel mooi is de datum van 27 april in
beeld. Blij, trots, maar ik deel het nog met niemand. Dat is wel typisch mij:
zelf doen, zelf uitvinden, en pas delen en vertellen als het klaar is. Want het
is nog niet ‘af’ en ik werk er de weken daarna verder aan. Op 1 juni maak ik
het dan bekend.
Terugblik
Vandaag dus een
feestje, want mijn website is 1 jaar in de lucht.
Ruim 4455 bezoekjes
verder (leuk getal). 49 blogs heb ik gepost, dus dit is ook nog eens blog nummer 50.
De website kreeg
een ondertitel. Om in 1 zin duidelijk te maken wat ik doe en wat ik graag wil
bereiken. Die ondertitel werd: met gedichten en
fotoverhalen Licht uitstralen. Licht, inderdaad geschreven met een
hoofdletter. Licht van God. Licht waardoor wij kunnen leven. Licht van de
Koning. Dank aan de Koning Die ons vrijheid geeft. Niet maar één vrije dag,
zoals op de verjaardag van koning Willem-Alexander. Maar telkens weer zet Hij
ons in de vrijheid. Kiezen wij verkeerd, Hij helpt ons weer eruit. Kiezen wij
onvrijheid, Hij helpt ons terug in Zijn vrijheid.
Het afgelopen
jaar heb ik steeds weer gemerkt dat ik met mijn gedichten en fotoverhalen vaak
bij dat Licht, bij God als Schepper, uit kom. Dan zie ik bloemen, en kan ik
niets anders dan mij verwonderen. Dan zie ik vogels vliegen. Neem nu een
zwaluw. In deze tijd komen ze weer terug uit Afrika, waar ze overwinterd
hebben. Zo’n klein vogeltje, 20 gram licht, vliegt duizenden kilometers, op zoek
naar nieuw leefgebied. Dan zie ik de zee, die telkens weer anders is. Water is
water, zou je zeggen. En zo dacht ik ook altijd. Ik loop er nu geregeld langs.
En steeds is het licht anders, zijn de kleuren anders, is het getij anders. Dan
zie en spreek ik mensen. Zo verschillend, zo kostbaar, zo mooi gemaakt. Zo kan
ik nog wel even doorgaan. Wat zou jij noemen als je hier wat mag invullen?
Ik kom vaak uit
bij Gods scheppingswerk. En ik kom ook vaak uit bij Gods verlossingswerk. Door
de zonde hadden wij mensen de band met God verbroken. En wij kunnen dat niet
zelf herstellen. Niemand kan dat. Maar God bedacht een geniaal reddingsplan.
Hij stuurde Zijn Zoon Jezus. Jezus betaalde onze schuld, waardoor de band met
God weer hersteld is. Daardoor mogen
wij weer leven, kunnen wij weer leven. In vrijheid.
Vooruitblik
In mijn eerste
blogartikel schreef ik:
Wanneer ik een fotoverhaal schrijf, heb
ik vaak al wel een idee wat ik er in wil verwerken, maar het verhaal komt pas
écht tot stand als ik ga typen. Tijdens het schrijven ben ik vaak verbaasd over
de inzichten die ik opdoe. En zo zie ik deze website ook: het is niet
kant-en-klaar, maar hopelijk steeds in ontwikkeling. Door weer nieuwe foto’s te
maken, fotoverhalen en gedichten te schrijven en hier te plaatsen. Het is de
start van een reis, een avontuur.
Ready for take-off? Ik wel! En jij? Lees
en kijk je mee?
En dat is echt
wel gebleken in het afgelopen jaar. Het is een website die niet af is, maar
steeds aangevuld wordt. Nieuwe stappen, nieuwe ‘reizen’, nieuwe avonturen.
Ideeën voor nieuwe blogs liggen op de plank. Vaak moet ik mij er even toe
zetten om te gaan schrijven. Al schrijvende (en strepende ;)) word ik
enthousiast, krijg ik energie. Denk ik: ja, dat past er ook bij. En wordt het
kiezen of ik dat in dit blog verwerk, of in een volgende. Steeds weer leeft de
natuur op, loopt het uit met fris groen. Zo zie
ik dit blog ook: steeds weer wordt het gevoed. Steeds weer word ík gevoed. Niet
zelf verdiend, maar alles gekregen. Wat een rijkdom, wat een genade. Alle dank en eer aan
de Koning. Dank ook voor jullie (stille) meelezen, jullie reacties en aanmoedigingen. Ik zie uit naar het vervolg en kan niet wachten!
Gras groeit
Regen vloeit
Zonnetje gloeit
Fluitekruid bloeit
Naar Hem toegegroeid
Met Hem open gebloeid
