April is voor mij

Enkele weken geleden bedacht ik: wat nu als ik mijn avonden leegmaak, voor een paar weken. Dan heb ik meer tijd voor mezelf. Tijd om te schrijven. Misschien wel om muziek te maken. Tijd om een wandelingetje te maken na het avondeten (kom maar door met die zomertijd). Tijd om uit de Bijbel te lezen. Tijd voor lange nachten slapen. Ik vond het een mooie ingeving en werd gelijk enthousiast. Ja oke, ik had de afgelopen weken een volle agenda, dus dat lukte nog even niet. Dus daarom ga ik het doen in april. Ik bedacht een soort van slogan, om mijzelf er aan te herinneren. En dat werd: April is voor mij. Als je dat hardop uitspreekt, kan het ook klinken als April is voor mei, dus vóór de maand mei. Dat vind ik dan wel weer een leuk woordgrapje.

Biddag

 

Voorjaarsweek

Bijen vliegen pas hun kast uit als het boven de 10 graden is. Het lijkt wel of mijn hoofd ook zo werkt. Ik kom weer een beetje tot leven als het weer lichter wordt, de zon weer wat gaat schijnen.

Deze week, de eerste van februari, benoem ik tot Voorjaarsweek.

Groningerland

Wie zegt dat het land kleurloos is?

Grijs, bruin, groen

in elk seizoen

soms wat donkerder, soms wat lichter

steeds is het zicht er 

op die kleuren:

 

Vliegshow

Zaterdagmiddag was ik weer eens aan de wandel. Daar was deze week niet zoveel van gekomen. Nu had ik weer de rust om er op uit te gaan en om mij heen te kijken. Een andere reden voor de wandeling was om mijn nieuwe wandelschoenen in te lopen. De eerste kilometers van hopelijk vele.

 

Ruim een week geleden had ik mijn eerste zwaluw van dit jaar gezien. Vandaag liep ik door een natuurgebiedje en daar vlogen ze ook. Yes. Toen ik de bocht omging, waren er nog veel meer. Ondanks een (hagel)bui even eerder, vlogen ze af en aan. Ze vlogen laag en mede door de bewolking die er hing, waren ze goed te zien. Het was een regelrechte vliegshow die ze gaven. Snelheid maken, even stil hangen (ik denk vliegjes vangen), weer verder vliegen, zwenken. Het ging sneller dan ik kan typen of dan jij kan lezen. Prachtig om te zien. Ik heb vol bewondering staan kijken.

Ik timmer aan de weg (deel 2)

Dit is ‘ik timmer aan de weg’ deel 2. Bij het typen van de titel typte ik per ongeluk 20 in plaats van 2, haha dat is wel heel enthousiast. Het vorige blog heeft een vervolg.

Ik timmer aan de weg

Ik timmer aan de weg. Die zin zingt al een paar weken rond in mijn hoofd. Ik timmer aan de weg… en wil dat met deze blogpost laten zien, in de openbaarheid brengen voor zover het dat nog niet is. 

3x mooi

3 foto’s

Vandaag zei ik tegen iemand: “ik wil laten zien hoe mooi de wereld is en hoe mooi het licht is”. Vanavond dacht ik daar tijdens een wandelingetje nog even over na en bedacht mij dat ik het ook zélf wil zien. Dat klinkt misschien logisch. Maar als ik even in de knoop zit en mezelf terugtrek, lukt het niet altijd om naar buiten te gaan, of om mijn omgeving te zien. Ik kijk wel, maar zie het niet, zoiets.

 

Vanavond was ik aan het twijfelen of ik nog wilde gaan lopen. Er was een dreigende lucht, het leek te gaan regenen. Maar volgens de weer app bleef het droog. Dus ik er toch op uit. En toen zag ik het mooie licht, de zon die fel schijnt. Bomen en struiken die afsteken tegen de donkere wolken. Hoe mooi past het dan bij mijn eerdere uitspraak van vandaag. Ik deel de foto’s hier met jullie. 

Stukje Vlieland

 

Een paar dagen was ik op Vlieland. Volop buiten geweest en ook volop geluierd. Gewandeld, gefietst, foto’s gemaakt, gelezen, geschreven, uitgerust. In dit blog laat ik je meekijken. “Stukje Vlieland” heb ik het blog genoemd, geïnspireerd door wat ik er tegenkwam. 

(sc)hier

hier

is geen daar

is geen dan

geen toen

geen later

geen morgen

geen zorgen

geen vragen

hier

gedragen

meegenomen

door het zand

en de wind

de golven

de wolken

hier

is alleen hier

alleen nu

hier

waai ik uit

en adem in

Februarifoto's

Februari is alweer bijna voorbij. Hoog tijd voor een fotoblog. En omdat het zo lekker allitereert, heb ik het blog Februarifoto’s genoemd. Foto’s, filmpjes, vrolijke bloemen, vogels: het komt allemaal voorbij gevlogen.

De lente begint in de winter

‘De lente begint in de winter’. Die titel zag ik eens staan op de cover van een tijdschrift. Het was het tijdschrift van de Vogelbescherming. Of ik het artikel gelezen heb, weet ik niet meer. Het zal er vast over zijn gegaan dat bosuilen al in de winter een nest bouwen en eieren leggen. Dat er vogels zijn die bij vorst al ‘denken’ aan een nestje en het voorjaar. In de winter treffen ze al voorbereidingen, zodat de lente ook los kan barsten als het volgens de kalender lente is. 

Groen

Omdat ik niet goed kan inschatten of het gedicht hierboven goed leesbaar is, plaats ik hem ook nog even als losse tekst.

Stralen

Tijdens het eten koken kijk ik uit het raam van de vakantiewoning waar ik op dat moment ben. Een ander huis, een andere omgeving, een ander uitzicht. Ik kan de zon zien ondergaan. De lucht krijgt mooie kleuren: rood, roze, oranje. Altijd bijzonder om te zien.

Hoe het precies komt dat de lucht verkleurt als de zon opkomt of ondergaat, weet ik niet. Het zal vast te verklaren zijn vanuit de natuurkunde, meteorologie of andere wetenschappen, maar daar heb ik geen kaas van gegeten. Ondanks dat ik het niet snap, kan ik het wel bewonderen en er van genieten.

Wel weet ik Wie dit gemaakt heeft, Wie dit Zelf bedacht heeft.

Overwinning

“De overwinningen van de duivel zijn schijnoverwinningen” zei de predikant.

En ineens had ik het beeld van een voetbalwedstrijd - totaal wat anders natuurlijk. Je staat als ploeg met 4-0 voor en dan komt er ineens een tegendoelpunt. De tegenstander viert het wel, maar het stelt niet zoveel voor natuurlijk. Hooguit is het voor de statistieken. Natuurlijk baal je als team als je een tegengoal krijgt. Baal je als keeper dat je je doel niet ‘schoon’ hebt gehouden. Maar verder is er niets aan de hand. Een overwinning van de duivel is als zo’n tegendoelpunt, zo’n 4-1. Hij viert het wel, en vele mensen met hem. Hij lijkt macht te hebben. Immers, er worden nog veel ruzies gemaakt. Er is nog veel schelden, dreigen, bedreigen, haat, nijd, jaloezie, strijd, macht en misbruik van macht. Mensen gunnen elkaar het licht in de ogen niet, zo lijkt het soms. Er zijn oorlogen, er is onrecht, misbruik, onderdrukking, slavernij. Soms letterlijk ver van ons bed, soms heel dichtbij. Schijnoverwinning? Dit zijn toch echte overwinningen?! Ja, dit lijken echte overwinningen, en er zijn veel slachtoffers. Het zijn slechts tijdelijke zeges. Maar de éindoverwinning is al behaald! En die is niet voor de duivel. Jezus is Koning, Hij versloeg de duivel, Hij versloeg de dood. Ja, de duivel is nog actief. Hij maakt zeg maar de tegendoelpunten. Maar de éindoverwinning komt niet in gevaar, nooit. Gelukkig. Jezus heeft de dood overwonnen. Maar er sterven toch nog mensen? Dan is het toch nog niet klaar met de dood? De predikant zei ook dit: “al ga ik nog kopje onder als ik sterf en daal ik het graf nog in, ik verdrink er niet meer in maar ik sta er uit op!” Wat een wonder, wat een genade. Genade is onverdiende goedheid. Nooit verdiend, door niemand uit de hele geschiedenis. Maar er is één Mens, Gods Zoon, Die het voor ons verdiend heeft. Die de dood heeft verslagen. Hij, Jezus, is Overwinnaar. En wij mogen bij de Overwinnaar horen. Leef ik met Hem in die overwinning? Leef jij met Hem in die overwinning?

Wat leef ik nog vaak niét in de overwinning. Wat leef ik nog vaak met mijn ogen gericht op de tegenstander. Bang voor nóg een tegendoelpunt. Bang voor nóg een tijdelijke zege voor de duivel. Maar, weer uit genade, mag ik leren mij te richten op Jezus. Opzien naar Hem. De ogen en het hart gericht op de overwinning. Wetend en gelovend, ondanks andere signalen, dat de overwinning veilig is. Hoeveel schijnoverwinningen er ook nog komen. Hoeveel tegendoelpunten er ook nog worden gemaakt.

In het voetbal kan een ploeg die met 4-0 voor staat, alsnog gelijkspelen. Of zelfs de overwinning uit handen geven. Maar dat gebeurt Jezus niet. Hij heeft radicaal overwonnen, niet met de hakken over de sloot, maar radicaal en groots. Wat een macht, wat een glorie. Wat een machtige Koning is Jezus! En u, jij en ik, wij mogen bij Hem horen. Nu al mogen we delen in Zijn overwinning. Nu al mogen we feestvieren. Niet verslappen, de duivel gaat nog rond. Maar Jezus beschermt ons en doet ons nu al met Hem overwinnen. Straks zullen we volmaakt feestvieren, met alle mensen die we nu al moeten missen. Met alle mensen uit de geschiedenis en uit alle uithoeken van de wereld. Glorie aan de Koning! Gefeliciteerd, ook jij mag bij Hem horen! Ook jij bent overwinnaar!

Feestje! En: leve de koning en de Koning

 

2020

We schrijven het jaar 2020. Het is prachtig weer: de zon schijnt aan een helderblauwe lucht, het is een graad of 14 denk ik. Ideaal weer om buiten te zijn, maar ik zit binnen. Het is Koningsdag, leve de koning. Met dank aan zijn verjaardag hebben we een vrije dag. Door alle maatregelen is Koningsdag omgedoopt in Woningsdag. Helemaal niet erg. Sowieso kan ik als single mijn gang gaan, hoef ik niet per sé met iemand rekening te houden. Maar dit komt wel heel goed uit. Niet in de verleiding gebracht door vrijmarkten, door een koninklijke tour, door oranjeconcerten heb ik alle tijd. Ik zie me nog zitten, aan tafel. Laptop voor me. Ontwerpen, schrijven, schaven, foto’s zoeken. En dan ’s middags even voor vier uur is ‘ie in de lucht: mijn eigen website!

 

Dit is een foto die ik er van maak met mijn telefoon. Heel mooi is de datum van 27 april in beeld. Blij, trots, maar ik deel het nog met niemand. Dat is wel typisch mij: zelf doen, zelf uitvinden, en pas delen en vertellen als het klaar is. Want het is nog niet ‘af’ en ik werk er de weken daarna verder aan. Op 1 juni maak ik het dan bekend.

Terugblik

Vandaag dus een feestje, want mijn website is 1 jaar in de lucht.

 

Ruim 4455 bezoekjes verder (leuk getal). 49 blogs heb ik gepost, dus dit is ook nog eens blog nummer 50.

De website kreeg een ondertitel. Om in 1 zin duidelijk te maken wat ik doe en wat ik graag wil bereiken. Die ondertitel werd: met gedichten en fotoverhalen Licht uitstralen. Licht, inderdaad geschreven met een hoofdletter. Licht van God. Licht waardoor wij kunnen leven. Licht van de Koning. Dank aan de Koning Die ons vrijheid geeft. Niet maar één vrije dag, zoals op de verjaardag van koning Willem-Alexander. Maar telkens weer zet Hij ons in de vrijheid. Kiezen wij verkeerd, Hij helpt ons weer eruit. Kiezen wij onvrijheid, Hij helpt ons terug in Zijn vrijheid.

Het afgelopen jaar heb ik steeds weer gemerkt dat ik met mijn gedichten en fotoverhalen vaak bij dat Licht, bij God als Schepper, uit kom. Dan zie ik bloemen, en kan ik niets anders dan mij verwonderen. Dan zie ik vogels vliegen. Neem nu een zwaluw. In deze tijd komen ze weer terug uit Afrika, waar ze overwinterd hebben. Zo’n klein vogeltje, 20 gram licht, vliegt duizenden kilometers, op zoek naar nieuw leefgebied. Dan zie ik de zee, die telkens weer anders is. Water is water, zou je zeggen. En zo dacht ik ook altijd. Ik loop er nu geregeld langs. En steeds is het licht anders, zijn de kleuren anders, is het getij anders. Dan zie en spreek ik mensen. Zo verschillend, zo kostbaar, zo mooi gemaakt. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat zou jij noemen als je hier wat mag invullen?  

Ik kom vaak uit bij Gods scheppingswerk. En ik kom ook vaak uit bij Gods verlossingswerk. Door de zonde hadden wij mensen de band met God verbroken. En wij kunnen dat niet zelf herstellen. Niemand kan dat. Maar God bedacht een geniaal reddingsplan. Hij stuurde Zijn Zoon Jezus. Jezus betaalde onze schuld, waardoor de band met God weer hersteld is. Daardoor mogen wij weer leven, kunnen wij weer leven. In vrijheid.

 

Vooruitblik

In mijn eerste blogartikel schreef ik:

Wanneer ik een fotoverhaal schrijf, heb ik vaak al wel een idee wat ik er in wil verwerken, maar het verhaal komt pas écht tot stand als ik ga typen. Tijdens het schrijven ben ik vaak verbaasd over de inzichten die ik opdoe. En zo zie ik deze website ook: het is niet kant-en-klaar, maar hopelijk steeds in ontwikkeling. Door weer nieuwe foto’s te maken, fotoverhalen en gedichten te schrijven en hier te plaatsen. Het is de start van een reis, een avontuur.

Ready for take-off? Ik wel! En jij? Lees en kijk je mee?

 

En dat is echt wel gebleken in het afgelopen jaar. Het is een website die niet af is, maar steeds aangevuld wordt. Nieuwe stappen, nieuwe ‘reizen’, nieuwe avonturen. Ideeën voor nieuwe blogs liggen op de plank. Vaak moet ik mij er even toe zetten om te gaan schrijven. Al schrijvende (en strepende ;)) word ik enthousiast, krijg ik energie. Denk ik: ja, dat past er ook bij. En wordt het kiezen of ik dat in dit blog verwerk, of in een volgende. Steeds weer leeft de natuur op, loopt het uit met fris groen. Zo zie ik dit blog ook: steeds weer wordt het gevoed. Steeds weer word ík gevoed. Niet zelf verdiend, maar alles gekregen. Wat een rijkdom, wat een genade. Alle dank en eer aan de Koning. Dank ook voor jullie (stille) meelezen, jullie reacties en aanmoedigingen. Ik zie uit naar het vervolg en kan niet wachten!

 

Gras groeit

Regen vloeit

Zonnetje gloeit

Fluitekruid bloeit

Naar Hem toegegroeid

Met Hem open gebloeid

Over Goede Vrijdag en Pasen

In aanloop naar Goede Vrijdag schreef ik een gedicht. Het gaat over wat er die dag gebeurde - 2000 jaar geleden: Jezus, de Zoon van God, stierf. Hij was onschuldig, maar stierf om de schuld van de mensen te voldoen. Gods terechte woede over alles wat verkeerd is, af te betalen.

Het gaat over de mensen die er bij waren. Dat ieder mens schuldig is aan Zijn dood, ík dus ook. Ik ben niet beter dan Herodes of de soldaten die erbij waren. Ik had daar net zo goed kunnen staan en Hem bespotten…

Maar daar blijft het niet bij. Want 3 dagen later staat Jezus op uit de dood. Hij overwint de dood. Hij heeft de satan, de bron van alle ellende, verslagen. En zoals ik schuldig ben aan Jezus’ dood, deel ik ook in Zijn overwinning. Dat wil ik u en jou heel graag meegeven met dit gedicht: ook aan jou is redding gebracht! Terwijl we het niet verdiend hadden, zijn we tóch gered van onze schuld. Genade! Dus Goede Vrijdag en Pasen betekent goed nieuws. Goed nieuws voor mij, voor jou, voor alle mensen.

Ik hoop en bid dat je deze genade, dit goede nieuws mag ontdekken, voor het eerst of opnieuw. Dat je je mag verwonderen over Jezus’ dood én over Jezus’ opstanding. Wat een liefde komt daarin naar ons toe!

Ik ben benieuwd naar je reactie op dit gedicht. Helpt dit jou in je geloof? Is dit helemaal nieuw voor je? Wil je er meer over weten of het er eens over hebben? Laat het weten in de reacties of stuur een email naar doordeogenvanjeanet@gmail.com.

 

 

Ze willen Hem raken

met hun spuug, hun spot

 

ze willen Hem breken

Jezus, Zoon van God

 

ze willen Hem doden

en krijgen hun zin

 

ze willen verzwijgen

hun schuld, hun weerzin

 

ík wilde U raken

met mijn spuug, mijn spot

 

ík wilde U breken

Jezus, Zoon van God

 

ík wilde U doden

en kreeg mijn zin

 

ík wilde verzwijgen

mijn schuld, mijn weerzin

        

 

Heer, ontferm U

ik ben niet beter

dan Herodes

 

Heer ontferm U

ik ben niet beter

dan Pilatus

 

Heer, ontferm U

ik ben niet beter

dan de soldaat

 

Heer, ontferm U

ik ben niet beter

dan wie daar staat

 

 

de moordenaar

hij kwam tot geloof

door Uw genade

 

de moordenaar

hij vroeg: denk aan mij

red mij van het kwade

 

ik, moordenaar,

kwam tot geloof

door Uw genade

 

ik, moordenaar,

vraag: denk aan mij

red mij van het kwade

 

 

spreek hen vrij 

van hoon, van spot

 

spreek hen vrij,

Jezus, Zoon van God

 

spreek hen vrij

van schuld, van moord

 

spreek hem vrij,

laat zijn vraag niet ongehoord

 

spreek mij vrij

van hoon, van spot

 

spreek mij vrij

Jezus, Zoon van God

 

spreek mij vrij

van schuld, van moord

 

spreek mij vrij,

laat mijn vraag niet ongehoord

 

 

uit genade klinkt Uw woord:

tetelestai, het is volbracht!

 

uit genade klinkt Uw woord:

aan jou heb Ik redding gebracht!

 

uit genade klinkt Uw woord

een wonder, ongehoord

 

uit genade klinkt Uw woord

het Licht van Pasen gloort

 

 

daar aan het kruis

vergeeft U hen

 

daar aan het kruis

vergeeft U mij

 

daar aan het kruis

geeft U Leven

 

daar aan het kruis

spreekt U vrij

 

 

Heer, help mij

steeds naar het kruis te gaan

niet om U te doden

maar om Leven te ontvangen en met U op te staan

Rondje voorjaar

Vandaag is de lente begonnen. Deze week was het vaak al zo mooi buiten. Kijk je mee? 

Krokus

 

Kleine krokus. Wat sta je daar fier boven de grond. Je witte kop steekt scherp af tegen de donkere aarde. Misschien val je mij daarom nog meer op. Ik glimlach. In het najaar heb ik je als bolletje gepoot en nu kom je boven, als eerste van je soortgenoten. Je stengeltjes waren er al een tijdje en nu ook je bloem. Wat een lef, om zo op te vallen. Je oogt krachtig, zelfverzekerd. Dat zou ik zelf niet durven hoor. Eerst maar wachten tot er meer krokussen zijn en ik niet zo opval. Samen ben je sterk.

Terwijl ik je op de foto zet, valt me nog iets op. Het is een andere kant van jou. Je blaadjes zitten nog dichtgevouwen, zorgvuldig om elkaar heen. Als een soort bescherming. Teder is het woord dat in mij opkomt. En wat bescherm je dan? Je geeft je geheimen nog niet prijs. Wat is er nodig dat jij je openstelt? Zonlicht? Warmte? Meer krokussen om je heen? Andere planten? Of moet iemand je een handje helpen? Ik? Nee, ik ga je niet helpen. Niet omdat ik het niet wil. Maar ik weet dat ik je juist níet help als ik je openmaak. Dan forceer ik, want je bent er blijkbaar nog niet klaar voor.

Wat zegt mij dit, als mens? Ik schreef al dat ik er niet aan moet denken om daar als eerste te staan. Zo opvallend. Maar vooral: zo kwetsbaar, zo vooropgaand. Nee, ik zou eerst de andere krokussen in bloei willen zien en dat ik dán ga bloeien. Ik hoef niet voorop, laat een ander maar eerst. Die ander, die meer durft, dingen beter kan dan ik. Maar ik wil wél volgen. De ander ondersteunen. Samen optrekken. Anderen tot bloei laten komen. En dan samen één grote bloemenzee. Allemaal gelijk? Nee, het is en wordt een bloemenzee met verschillende vormen, verschillende kleuren, verschillende bloeiperiodes, verschillende kwaliteiten. Wetend Wie de bloei geeft, durf ik het aan. En jij?