Mistige morgen

Zo af en toe laat hij zich al weer zien: de mist. Passend bij de nazomer. Misschien willen we er nog niet aan, want het is nog zomervakantie, maar toch waren er al weer enkele mistige ochtenden.

De mist ‘heeft iets’, vind ik: de wereld is kleiner, je kunt minder ver voor je uit kijken. Dingen aan de horizon, zoals windmolens en kerktorens, zijn voor even verdwenen. Het is windstil. Misschien wil je vertragen, verstillen.

 

Wat had ik enkele weken geleden geluk. Ik had een vaartocht geboekt. ’s Morgens heel vroeg. De enige van die organisatie voor dit jaar. En juist op die morgen was het mistig. Adembenemend. Sereen, zou ik bijna zeggen.

 

Om kwart over vijf stapte ik de deur uit en maakte alvast deze foto:

Stukje Vlieland

 

Een paar dagen was ik op Vlieland. Volop buiten geweest en ook volop geluierd. Gewandeld, gefietst, foto’s gemaakt, gelezen, geschreven, uitgerust. In dit blog laat ik je meekijken. “Stukje Vlieland” heb ik het blog genoemd, geïnspireerd door wat ik er tegenkwam. 

(sc)hier

hier

is geen daar

is geen dan

geen toen

geen later

geen morgen

geen zorgen

geen vragen

hier

gedragen

meegenomen

door het zand

en de wind

de golven

de wolken

hier

is alleen hier

alleen nu

hier

waai ik uit

en adem in

Kan het zo blijven?

 

Oh jongens, kan het zo blijven? zeg ik zachtjes tegen mijzelf tijdens een vroege wandeling. De koude lucht, die zelfs een beetje pijn doet aan mijn gezicht. De wolkjes die ik blaas als ik uitadem. De vorst die zich laat zien. Allerlei vogels die van zich laten horen, niet al te luidruchtig. Ganzen die overvliegen. De oranje lucht, waar straks de zon op komt.

Kan het zo blijven? Die rust. Die stilte. Geluiden die er wel zijn, maar die ik langs me heen laat glijden. Een fijne, kalme start van de dag.

Kan het zo blijven? Dit hele seizoen, tot aan het voorjaar? Zo vind ik het najaar en de winter wel fijn.

Die lucht, die ruimte, dat land, dat water, die zon... genieten

Ik gaf de camera opdracht creatieve foto's te maken, dit was er 1 van

Al nieuwe knoppen aan de bomen, terwijl het oude blad er nog aan zit

Zonsopkomst

Daar zit ik dan. Op de dijk. Vreselijk vroeg. Wachtend op de zon, en hoe die opkomt. Maar voor de zonsopkomst is het al licht in de lucht. Lang voordat de zon er is, heeft hij al invloed. Mooie, warme kleuren zijn er te zien: oranje, roze. Een mooi contrast met de blauwe zee.