Moederdag 2026

 

2025

terug in de tijd

ik ren achter 2025 aan

krijg ‘m nog net te pakken

om ook weer te laten gaan

 

ik zet een punt

het boek gaat dicht

of is het toch een komma

mijn blik op de toekomst gericht

 

de draad van dit jaar

past in het kunstwerk

dat dit leven is

elk draadje telt even sterk

 

elke dag doet er toe

elke maand een stukje verder

kunstig geweven

door de God van leven, de Schepper

 

hoe 2025 ook was:

kleurrijk of diepzwart

alleen of samen

we waren kwetsbaar als gras

 

maar God houdt alle levensdraden vast

weeft ons in Zijn plan

Hij, de sterke, trouwe Vader

houdt ons ook volgend jaar in Zijn hand

Eeuwigheidszondag

Het is nog november, nog lang geen oud&nieuw. Maar a.s. zondag 23 november is het wel de laatste zondag van het kerkelijk jaar. In veel kerken is het dan Eeuwigheidszondag of Herdenkingszondag. De mensen die in het afgelopen jaar overleden zijn, worden dan herdacht. In onze kerkgemeente is ook een aantal mensen overleden. Niet iedereen kende ik even goed. Daarover schreef ik een gedicht. De BIjbeltekst waardoor ik geïnspireerd werd, komt uit Jesaja 43:4 "Jij bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol en Ik houd zoveel van je".

Eeuwigheidszondag 

Hoe kan ik zeggen dat ik je mis

als ik je niet goed gekend heb, 

niet weet wat belangrijk voor je was, 

wíe belangrijk voor je was. 

Maar zoveel weet ik wel: 

je bent gekend, geliefd 

door God, de Schepper. 

Daaruit mocht je leven,

vóórleven,

dóórleven. 

Je wordt gemist:

in levens, in huizen, 

aan tafel, bij de koffie,

in gesprekken, 

in belletjes, 

in de kerk,

in de gemeente, 

in zingen, in spreken,

in bidden, in vragen,

in dragen 

en gedragen worden. 

Kostbaar 

voor zoveel mensen. 

Ook als wij je niet meer zien

hoor je bij ons

hoor je bij God, de Schepper. 

Je bent gekend

geliefd

gekocht met Jezus’ bloed

om te leven

voor altijd in onze harten

voor altijd veilig in Jezus’ armen. 

Beschermd

je naam geschreven in het zand

kwetsbaar

onzeker

zó uit te wissen

 

je naam geschreven in Zijn hand

onuitwisbaar

geliefd

nooit vergeten

 

je leven geborgen in Gods hand

veilig

beschermd

om eeuwig te leven

Foto's genomen op het strand van Schiermonnikoog, waar ik laatst een dagje was

Een spoortje leven

soms overvalt het je

moét je even huilen

fijn als je leunen kunt

iemand bij wie je kunt schuilen

 

soms overvalt het je

moét je er even heen

voor een knuffel, een zoen,

een flitsbezoek: je bent niet alleen

 

soms overvalt het je

weet je niets te zeggen

woorden tekort

om dit uit te leggen

 

soms overvalt het je

moét je even schreeuwen,

van woede, weerzin, frustratie

mee krijsen met de meeuwen

 

soms overvalt het je

wil je er alleen even zijn

wat kun je doen?

het lijkt zo onbeduidend en klein

 

kleine gebaren, groots in kracht

breng ze maar, in een lege dag

breng ze maar, als een lichtpuntje in de nacht

 

ook als de ander het niet kan ontvangen

- of jijzelf niet -

heb je een spoortje liefde

een spoortje leven

gebracht

Gedicht Pasen

Daar blijft het niet bij, Goede Vrijdag is niet het einde. Gelukkig kwam er ook de Paasmorgen. Die triomf. Die vreugde: ‘Hij is niet hier, Hij is immers uit de dood opgewekt.’

 

Had ik daar gestaan,

wat had ik dan gedaan?

Had ik Hem, Jezus, gezien, herkend?

Of was ik van verdriet verblind?

 

Had ik het geloofd,

al wat Hij had beloofd?

Hij zou verrijzen na drie dagen,

de dood was dood en verslagen.

 

Ik loof U, mijn Heer,

Meester U triomfeert.

Ik mag delen in Uw opstanding,

dat is levensveranderend.

 

Het graf is open,

ons wacht de levenstuin.

Halleluja, met U opgestaan

prijzen wij voor altijd Uw naam.

Ik wens je fijne, gezegende Paasdagen! 

Gedicht Goede Vrijdag

Had ik daar gestaan,

wat had ik dan gedaan?

Had ik Hem, Jezus, bespot, gehaat,

Hem beschuldigd van smaad, van kwaad?

 

Had ik Hem bespuugd?

Of was ik weggevlucht?

Durfde ik niet voor Hem uitkomen,

zou ik mijn vijandschap tonen?

 

Ik was niet Zijn vriend,

heb liefde niet verdiend.

Toch leed Hij voor mij, daar in die tuin,

verzoende alle leed en puin.

 

Hoor wat Hij je zegt:

’t Is mijn bloed dat jou redt.

Ik heb alles doorstaan, geleden,

voortaan mag je ‘Mijn kind’ heten.

 

Biddag

 

Veilig

Je bent niet vergeten
Er is geen dag dat ik niet aan je dacht, nee 
Je bent niet verloren 
Al ben je gebroken, je onschuld gestolen

Ik snap wat jij met al die stilte zegt
Ik hoor je SOS, je SOS

En ik verzamel een leger
Zal hemel en aarde bewegen
Mijn liefde vecht tot je veilig bent

Niet(s) doen

“Wanneer heb je voor het laatst een dag niets gedaan?”  is de vraag die op het labeltje van het theezakje staat. Dat is niet zo moeilijk: deze maand vierde ik drie weken lang vakantie. Kijk en lees je een stukje van die vakantie mee? Want die bestond niet uit alleen maar niets doen. En er was ook iets wat ik niét ga doen.

Kwetsbaar

In de afgelopen weken waren er veel ongelukken in het nieuws. Verdrinkingen, auto-ongevallen, branden. Mensen raakten gewond, anderen kwamen om het leven. Het toont (weer) aan hoe kwetsbaar het leven is. En ergens weten we dat wel. Maar hoe vaak denken we niet dat het alleen bij anderen gebeurt?

Dat we kwetsbaar zijn, hoeft ons niet te verlammen. We mogen ons kwetsbaar weten én afhankelijk. Afhankelijk van Gods zorg en bescherming. Hij is er altijd bij. Al merken we het niet altijd op, Hij zorgt voor ons en draagt ons. Lost dat al onze vragen op? Nee, zeker niet. Bij al onze vragen, bij alle verdriet en tegenslag mogen we uitzien naar de dag dat alle tranen gewist zijn en we elkaar weer zullen zien.

Of alles je voor de wind gaat of als je geraakt en verwond bent door het leven: we zijn veilig bij God. Ik hoop dat je dat kunt geloven en je houvast geeft.  

 

hoe kwetsbaar is ons leven

hoe broos ons geluk

ineens kan alles anders zijn

is er zoveel stuk

 

je leven staat op de kop

niets is hetzelfde

vanaf nu, sinds dat erge, ben jij

nooit meer dezelfde

 

een ‘morgen’ is er niet meer

geen toekomst, geen hoop

verdriet, pijn, onzekerheid gaan

met je op de loop

 

ik vraag God je te dragen

Zijn hand in jouw hand

kom bij Hem met je vragen

Hij houdt altijd stand

 

dan is niet alles opgelost

niet alle leed voorbij

was het maar waar. Maar ik geloof:

Hij is er wél bij

 

ooit wordt de nacht weer een dag

zijn tranen gewist

ooit klinkt ook weer jullie lach, die

je zo had gemist

 

broos en kwetsbaar is ons bestaan

als een stofje in het heelal

tóch zijn we veilig:

God zorgt en draagt

altijd en overal

 

Witter dan sneeuw

Schijn met Uw Licht

Schijn met Uw Licht

waar het donker is.

Spreek Uw waarheid

waar de leugen is.

 

Breng Uw vrede

waar oorlog is, onrust, haat.

Wees een schuilplaats

waar angst is, onveiligheid, verraad.

 

Schenk Uw genade

waar wij zijn weggelopen.

Wees ons vertrouwen

waar wij niet meer durven hopen.

 

Schenk Uw hoop

waar wanhoop is, uitzichtloosheid.

Breng bijeen

waar verdeeldheid is en afscheid.

 

Breng tot Leven

waar de dood is.

Geef Uzelf

opdat het voor altijd genoeg is.

 

Groen

Omdat ik niet goed kan inschatten of het gedicht hierboven goed leesbaar is, plaats ik hem ook nog even als losse tekst.

Lange adem

je hebt een lange adem nodig

als je dit aan wilt gaan,

geduld, mildheid en

mensen die achter je staan

 

je hebt een lange adem nodig

op weg te gaan, van hier

naar anders, zoekend

naar de deur op een kier

 

je hebt een lange adem nodig

overeind komen is

uitputtend, soms ook

een stap terug, zien wat mist

 

je hebt een lange adem nodig

zoek niet, het is er al

onverdiend, voor jou:

ruimte, Leven bovenal

 

je krijgt de lange adem cadeau

je bent veilig, vertrouw:

je mag en kunt gaan

God blaast Zijn Adem in jou!

Dan zie ik jou

 

Voed mij

Voed mij

met Uw woorden

als mijn eigen woorden

mij uitputten.

 

Voed mij

met Uw woorden

als mijn eigen gedachten

mij verwarren.

 

Voed mij

met Uw woorden

als mijn eigen gevoelens

met mij op de loop gaan.

 

Leer mij

naar Uw woorden

te luisteren

en er hoop uit te putten.

 

Leer mij

Uw woorden

te herhalen,

het is Uw waarheid die mij leidt.

 

Leer mij

Uw woorden

te vertrouwen,

het is de bodem onder mijn bestaan.

 

Voed mij

met Uw aanwezigheid

als ik alleen ben.

 

Voed mij

met Uw vrede

als ik worstel.

 

Voed mij

met Uw liefde

als ik mezelf onderuit haal.

 

Voed mij, leer mij, vervul mij, leid mij

leer mij U prijzen. U bent er altijd bij,

laat dat voor elke dag genoeg zijn.

De winnaar krijgt een krans

de winnaar krijgt een krans

een krans die verwelkt

die na een tijdje is uitverteld

over wie hem draagt

 

de winnaar krijgt een krans

een krans die nooit verwelkt

die nooit raakt uitverteld

over Wie hem draagt

 

Jezus Overwinnaar krijgt een krans

een krans van roem en eer en glorie

macht, heerlijkheid en victorie

sieren Hem Die hem draagt

 

jij overwinnaar krijgt een krans

ook voor jou, nu al, die glans

en niets wat ons scheiden kan

van Hem Die ons naar de overwinning draagt

2021.

We zetten een punt.

Kijken terug

sluiten af.

 

We zetten een komma,

kijken verder

gaan door.

 

we beginnen:

kijken vooruit

gaan van start.

 

we kijken terug

naar wat was

en wat niet was

 

we kijken verder

verder dan vandaag

dan hier en nu

 

we kijken vooruit

naar wat komt

en wat weggaat

 

we kijken omhoog

naar Wie bij ons is

en mogen gaan aan Zijn hand

Kerst: Licht

in het donker leven wij

breng Uw Licht

dichterbij

zodat wij

-hoopgevend en hoop gevend-

in het Licht van het Kind leven

 

 

Op zondag 28 november begon Advent, de periode waarin we toeleven naar Kerst. 
Ik schreef een gedichtje. Het begon klein en elke week kwam er tekst bij. Ik hoop zo de kern van Advent en Kerst te laten zien. Vandaag het slot van het gedichtje. Niet dat het nu klaar is. Juist niet. Kerst was een nieuw begin. Deel het gedicht gerust met anderen, en wees zo een licht. Ik wens je gezegende kerstdagen toe.