3x mooi

3 foto’s

Vandaag zei ik tegen iemand: “ik wil laten zien hoe mooi de wereld is en hoe mooi het licht is”. Vanavond dacht ik daar tijdens een wandelingetje nog even over na en bedacht mij dat ik het ook zélf wil zien. Dat klinkt misschien logisch. Maar als ik even in de knoop zit en mezelf terugtrek, lukt het niet altijd om naar buiten te gaan, of om mijn omgeving te zien. Ik kijk wel, maar zie het niet, zoiets.

 

Vanavond was ik aan het twijfelen of ik nog wilde gaan lopen. Er was een dreigende lucht, het leek te gaan regenen. Maar volgens de weer app bleef het droog. Dus ik er toch op uit. En toen zag ik het mooie licht, de zon die fel schijnt. Bomen en struiken die afsteken tegen de donkere wolken. Hoe mooi past het dan bij mijn eerdere uitspraak van vandaag. Ik deel de foto’s hier met jullie. 

Stukje Vlieland

 

Een paar dagen was ik op Vlieland. Volop buiten geweest en ook volop geluierd. Gewandeld, gefietst, foto’s gemaakt, gelezen, geschreven, uitgerust. In dit blog laat ik je meekijken. “Stukje Vlieland” heb ik het blog genoemd, geïnspireerd door wat ik er tegenkwam. 

(sc)hier

hier

is geen daar

is geen dan

geen toen

geen later

geen morgen

geen zorgen

geen vragen

hier

gedragen

meegenomen

door het zand

en de wind

de golven

de wolken

hier

is alleen hier

alleen nu

hier

waai ik uit

en adem in

Februarifoto's

Februari is alweer bijna voorbij. Hoog tijd voor een fotoblog. En omdat het zo lekker allitereert, heb ik het blog Februarifoto’s genoemd. Foto’s, filmpjes, vrolijke bloemen, vogels: het komt allemaal voorbij gevlogen.

De lente begint in de winter

‘De lente begint in de winter’. Die titel zag ik eens staan op de cover van een tijdschrift. Het was het tijdschrift van de Vogelbescherming. Of ik het artikel gelezen heb, weet ik niet meer. Het zal er vast over zijn gegaan dat bosuilen al in de winter een nest bouwen en eieren leggen. Dat er vogels zijn die bij vorst al ‘denken’ aan een nestje en het voorjaar. In de winter treffen ze al voorbereidingen, zodat de lente ook los kan barsten als het volgens de kalender lente is. 

Vooruit kijken

Een nieuw jaar is begonnen. Vaak wordt er dan vooruit gekeken: wat staat er dit jaar op de planning? Welke (sport)evenementen zijn er? Ga je examen doen? Een opleiding kiezen? Ben je toe aan een (nieuwe) baan? Hoe gaat met jou zelf? In je gezin, als je dat hebt? Je man / vrouw / kind? 

Vooruit kijken kan mooi zijn, als je leuke plannen hebt. Maar wat als vooruit kijken niet lukt? Omdat je geen begin ziet. Omdat er geen uitzicht is. Omdat het mistig is. Durven we dat dan even onder ogen zien? 

Dat is de achtergrond van dit gedicht. Ik wens je een goede en hoopvolle dag, elke dag in dit pas begonnen jaar. En als dat niet lukt: weet dat het niet van jou afhangt. Er wordt voor jou gezorgd.

Vrede

Vrede

Wie kent een god zo goed en vol ontferming?

Waar vindt de mens meer vrede en bescherming?

Uit: Psalm 18: 6 De Nieuwe Psalmberijming

Misschien vind je het ouderwets, maar ik heb wat met de psalmen. Niet alle melodieën spreken me aan, en ook niet alle woorden. Maar heel veel ook wél. Ik vind er herkenning in. In hoe ik van blijdschap naar verdriet naar God loven kan gaan. In hoe moeilijk het leven soms kan zijn. Dat er hoop is. Regelmatig worden er prachtige eigenschappen van God in benoemd. En als we dan eens uit een hertaling zingen, kunnen de woorden maar zo nog dieper, nog aansprekender bij mij binnenkomen.