“Wanneer heb je
voor het laatst een dag niets gedaan?”
is de vraag die op het labeltje van het theezakje staat. Dat is niet zo
moeilijk: deze maand vierde ik drie weken lang vakantie. Kijk en lees je een
stukje van die vakantie mee? Want die bestond niet uit alleen maar niets doen.
En er was ook iets wat ik niét ga doen.
In de afgelopen
weken waren er veel ongelukken in het nieuws. Verdrinkingen, auto-ongevallen,
branden. Mensen raakten gewond, anderen kwamen om het leven. Het toont (weer)
aan hoe kwetsbaar het leven is. En ergens weten we dat wel. Maar hoe vaak
denken we niet dat het alleen bij anderen gebeurt?
Dat we kwetsbaar
zijn, hoeft ons niet te verlammen. We mogen ons kwetsbaar weten én afhankelijk.
Afhankelijk van Gods zorg en bescherming. Hij is er altijd bij. Al merken we
het niet altijd op, Hij zorgt voor ons en draagt ons. Lost dat al onze vragen
op? Nee, zeker niet. Bij al onze vragen, bij alle verdriet en tegenslag mogen
we uitzien naar de dag dat alle tranen gewist zijn en we elkaar weer zullen
zien.
Of alles je voor
de wind gaat of als je geraakt en verwond bent door het leven: we zijn veilig
bij God. Ik hoop dat je dat kunt geloven en je houvast geeft.
hoe kwetsbaar is
ons leven
hoe broos ons
geluk
ineens kan alles
anders zijn
is er zoveel stuk
je leven staat op
de kop
niets is
hetzelfde
vanaf nu, sinds
dat erge, ben jij
nooit meer
dezelfde
een ‘morgen’ is
er niet meer
geen toekomst,
geen hoop
verdriet, pijn,
onzekerheid gaan
met je op de loop
ik vraag God je
te dragen
Zijn hand in jouw
hand
kom bij Hem met
je vragen
Hij houdt altijd
stand
dan is niet alles
opgelost
niet alle leed
voorbij
was het maar
waar. Maar ik geloof:
Hij is er wél bij
ooit wordt de
nacht weer een dag
zijn tranen
gewist
ooit klinkt ook
weer jullie lach, die
je zo had gemist
broos en
kwetsbaar is ons bestaan
als een stofje in
het heelal
tóch zijn we veilig:
God zorgt en
draagt
altijd en overal
KLEUREN
er is meer dan
zwart óf
wit
zoveel kleur wat
er tussen zit:
groen en blauw
licht, fris als
dauw
indigo, violet
al iets warmer
van opzet
geel, rood,
oranje
hiermee vlam je
door het leven
zoveel kleuren je
gegeven
zie je veel grijs
of zwart?
kom, lucht je
hart
open je ogen,
kijk om je heen
er is zoveel meer dan zwart en wit alleen
Mijn omzwervingen
hebt u opgetekend,
vang mijn tranen
op in uw kruik.
Staat het niet
alles in uw boek?
Psalm
56:9
De HEER heb ik
lief, Hij hoort
mijn stem, mijn
smeken,
Hij luistert naar
mij,
ik roep Hem aan,
mijn leven lang.
Psalm
116:1 en 2
Er kunnen van die
periodes zijn in je leven dat je op zoek bent. Op zoek naar wie je bent, wat je
leuk vindt, waar je blij van wordt. Op zoek naar wat je kunt, waar jij talent
voor hebt. Op zoek naar welke richting of welk profiel je zult kiezen op school.
Op zoek naar een baan die jou ligt, of hoe je na je pensioen je dagen wilt
invullen.
Op zoek misschien
ook wel naar God. Op zoek naar Wie Hij is, waar Hij is in uw / jouw leven, wat
Hij doet.
Ikzelf zit midden in zo’n zoektocht. Op zoek naar wie ik ben en wat ik kan. Hoe ik God mag eren en met Hem en voor Hem mag leven. Dat is niet altijd gemakkelijk, confronterend zelfs. Maar ik weet en geloof dat het de moeite waard zal zijn. Dat er mooie dingen uit zullen komen.
3 foto’s
Vandaag zei ik
tegen iemand: “ik wil laten zien hoe mooi de wereld is en hoe mooi het licht is”.
Vanavond dacht ik daar tijdens een wandelingetje nog even over na en bedacht
mij dat ik het ook zélf wil zien. Dat klinkt misschien logisch. Maar als ik
even in de knoop zit en mezelf terugtrek, lukt het niet altijd om naar buiten
te gaan, of om mijn omgeving te zien. Ik kijk wel, maar zie het niet, zoiets.
Vanavond was ik aan het twijfelen of ik nog wilde gaan lopen. Er was een dreigende lucht, het leek te gaan regenen. Maar volgens de weer app bleef het droog. Dus ik er toch op uit. En toen zag ik het mooie licht, de zon die fel schijnt. Bomen en struiken die afsteken tegen de donkere wolken. Hoe mooi past het dan bij mijn eerdere uitspraak van vandaag. Ik deel de foto’s hier met jullie.
Een paar dagen was ik op Vlieland. Volop buiten geweest en ook volop geluierd. Gewandeld, gefietst, foto’s gemaakt, gelezen, geschreven, uitgerust. In dit blog laat ik je meekijken. “Stukje Vlieland” heb ik het blog genoemd, geïnspireerd door wat ik er tegenkwam.
hier
is geen daar
is geen dan
geen toen
geen later
geen morgen
geen zorgen
geen vragen
hier
gedragen
meegenomen
door het zand
en de wind
de golven
de wolken
hier
is alleen hier
alleen nu
hier
waai ik uit
en adem in
