1 van de 1000

Een tijd geleden kwam ik via sociale media een evenement tegen: 1000 dichters marathon.

 

Op de website van de organisatie staat dit er over:

Dit jaar vindt de 40e editie van het mooiste poëziefeest van Nederland, De Nacht van de Poëzie, plaats. Om dat te vieren pakt ILFU groots uit met de heerlijk megalomane tweeweken-durende manifestatie 1000 Dichters.

Op 24 september trappen we 1000 dichters af tijdens de Utrechtse Boekenmarkt op het Vredenburgplein met de officiële beëdiging van onze nieuwe Dichter des Vaderlands: Babs Gons. Haar eerste gedicht zal het officiële startsein zijn van twee weken onophoudelijk voordrachtsplezier waar iedereen naar kan komen luisteren en dus ook zelf aan kan deelnemen. Daarna volgt een tournee van twee weken langs boekhandels in alle provincies in het land en keert de karavaan op 7 oktober weer terug naar Utrecht voor de duizendste dichter en 's avonds natuurlijk de 40ste Nacht van de Poëzie.

Alle optredens zijn online per livestream te volgen en terug te zien op de pagina https://ilfu.com/1000dichters. Uiteindelijk vormen ze een online poëziebloemlezing van duizend voorgedragen gedichten, die samen de veelzijdigheid van de Nederlandse poëzie laten horen, in alle talen en dialecten die er in ons land worden gesproken.

 

Ik heb me opgegeven om mee te doen en ben dus 1 van de 1000 dichters. Op 30 september draag ik een eigen gedicht voor. Speciaal voor deze gelegenheid klom ik in de pen. Wat ik ga voordragen blijft nog even geheim. De karavaan is op 30 september in de stad Groningen bij Boekhandel Riemer. U en jij kunt er live bij zijn. Ik mag om 12.45 uur. Ook is het te volgen via de livestream. Ik zou het heel leuk vinden als je komt, welkom!

 

Niet(s) doen

“Wanneer heb je voor het laatst een dag niets gedaan?”  is de vraag die op het labeltje van het theezakje staat. Dat is niet zo moeilijk: deze maand vierde ik drie weken lang vakantie. Kijk en lees je een stukje van die vakantie mee? Want die bestond niet uit alleen maar niets doen. En er was ook iets wat ik niét ga doen.

Kwetsbaar

In de afgelopen weken waren er veel ongelukken in het nieuws. Verdrinkingen, auto-ongevallen, branden. Mensen raakten gewond, anderen kwamen om het leven. Het toont (weer) aan hoe kwetsbaar het leven is. En ergens weten we dat wel. Maar hoe vaak denken we niet dat het alleen bij anderen gebeurt?

Dat we kwetsbaar zijn, hoeft ons niet te verlammen. We mogen ons kwetsbaar weten én afhankelijk. Afhankelijk van Gods zorg en bescherming. Hij is er altijd bij. Al merken we het niet altijd op, Hij zorgt voor ons en draagt ons. Lost dat al onze vragen op? Nee, zeker niet. Bij al onze vragen, bij alle verdriet en tegenslag mogen we uitzien naar de dag dat alle tranen gewist zijn en we elkaar weer zullen zien.

Of alles je voor de wind gaat of als je geraakt en verwond bent door het leven: we zijn veilig bij God. Ik hoop dat je dat kunt geloven en je houvast geeft.  

 

hoe kwetsbaar is ons leven

hoe broos ons geluk

ineens kan alles anders zijn

is er zoveel stuk

 

je leven staat op de kop

niets is hetzelfde

vanaf nu, sinds dat erge, ben jij

nooit meer dezelfde

 

een ‘morgen’ is er niet meer

geen toekomst, geen hoop

verdriet, pijn, onzekerheid gaan

met je op de loop

 

ik vraag God je te dragen

Zijn hand in jouw hand

kom bij Hem met je vragen

Hij houdt altijd stand

 

dan is niet alles opgelost

niet alle leed voorbij

was het maar waar. Maar ik geloof:

Hij is er wél bij

 

ooit wordt de nacht weer een dag

zijn tranen gewist

ooit klinkt ook weer jullie lach, die

je zo had gemist

 

broos en kwetsbaar is ons bestaan

als een stofje in het heelal

tóch zijn we veilig:

God zorgt en draagt

altijd en overal

 

Kleuren

KLEUREN

 

er is meer dan zwart óf wit

zoveel kleur wat er tussen zit:

 

groen en blauw

licht, fris als dauw

 

indigo, violet

al iets warmer van opzet

 

geel, rood, oranje

hiermee vlam je

door het leven

zoveel kleuren je gegeven

 

zie je veel grijs of zwart?

kom, lucht je hart

 

open je ogen, kijk om je heen

er is zoveel meer dan zwart en wit alleen

Op zoek

 

Mijn omzwervingen hebt u opgetekend,

vang mijn tranen op in uw kruik.

Staat het niet alles in uw boek?

Psalm 56:9

 

De HEER heb ik lief, Hij hoort

mijn stem, mijn smeken,

Hij luistert naar mij,

ik roep Hem aan, mijn leven lang.

Psalm 116:1 en 2

 

Er kunnen van die periodes zijn in je leven dat je op zoek bent. Op zoek naar wie je bent, wat je leuk vindt, waar je blij van wordt. Op zoek naar wat je kunt, waar jij talent voor hebt. Op zoek naar welke richting of welk profiel je zult kiezen op school. Op zoek naar een baan die jou ligt, of hoe je na je pensioen je dagen wilt invullen.

Op zoek misschien ook wel naar God. Op zoek naar Wie Hij is, waar Hij is in uw / jouw leven, wat Hij doet.

 

Ikzelf zit midden in zo’n zoektocht. Op zoek naar wie ik ben en wat ik kan. Hoe ik God mag eren en met Hem en voor Hem mag leven. Dat is niet altijd gemakkelijk, confronterend zelfs. Maar ik weet en geloof dat het de moeite waard zal zijn. Dat er mooie dingen uit zullen komen.

3x mooi

3 foto’s

Vandaag zei ik tegen iemand: “ik wil laten zien hoe mooi de wereld is en hoe mooi het licht is”. Vanavond dacht ik daar tijdens een wandelingetje nog even over na en bedacht mij dat ik het ook zélf wil zien. Dat klinkt misschien logisch. Maar als ik even in de knoop zit en mezelf terugtrek, lukt het niet altijd om naar buiten te gaan, of om mijn omgeving te zien. Ik kijk wel, maar zie het niet, zoiets.

 

Vanavond was ik aan het twijfelen of ik nog wilde gaan lopen. Er was een dreigende lucht, het leek te gaan regenen. Maar volgens de weer app bleef het droog. Dus ik er toch op uit. En toen zag ik het mooie licht, de zon die fel schijnt. Bomen en struiken die afsteken tegen de donkere wolken. Hoe mooi past het dan bij mijn eerdere uitspraak van vandaag. Ik deel de foto’s hier met jullie. 

Stukje Vlieland

 

Een paar dagen was ik op Vlieland. Volop buiten geweest en ook volop geluierd. Gewandeld, gefietst, foto’s gemaakt, gelezen, geschreven, uitgerust. In dit blog laat ik je meekijken. “Stukje Vlieland” heb ik het blog genoemd, geïnspireerd door wat ik er tegenkwam.