Rijkdom

De afgelopen week was ik op vakantie met Dit Koningskind. Samen met een groep deelnemers uit het hele land waren we een week in Diessen, Noord-Brabant. Alle gasten hebben een verstandelijke beperking. Maar verder zijn ze zo verschillend als wat. Het was een intensieve week, maar ook een week vol mooie momenten en lachbuien. Ik schreef er onderstaand gedicht over.

Rijkdom 

ik zie je brede glimlach bij een kop koffie op het terras

ik zie je boosheid als je dwars

ergens tegenin gaat

ik hoor de zucht die je slaakt:

ze heeft het dóór

ze snapt wat ik bedoel

nu is het goed

 

ik zie je genieten

van schijnbaar kleine dingen,

samen eten, samen zingen

je voelsprieten

staan aan

 

ik zie je helpen, doen wat jij kunt

ik zie je trots als iets is gelukt

ik hoor je slappe lach,

ik merk hoe je contact zoekt,

parels in de dag

 

ik hoor je vragen,

de bevestiging die je zoekt

ik zie hoe zorgzaam je bent,

hoe je kleurt en tekent,

het is goed wie je bent en hoe je doet

 

ik zie je eenvoud,

je grootse geloof

ik zie je vertrouwen op de Hemelse Vader

je brengt me nader

bij Hem

met je lied, je knuffels, je stem

 

ik zie hoe je doorzet,

zelf dingen probeert

hoe je zelfstandig

je weg vindt, op jouw manier

 

we noemen je beperkt,

maar juist in je eenvoud

leren jullie ons zoveel

wat een rijkdom, wat een Zegen

hebben we in jullie gekregen

Vier

Vandaag is het 1 juni. De datum dat ik mijn blog wereldkundig maakte. 1 juni 2020, om precies te zijn. Daar hou ik van, van precisie.

Vandaag is dat 4 jaar geleden, reden voor een klein feestje. De titel van dit artikel schreef ik bewust met letters. Vier als in het cijfer 4 en van het werkwoord vieren. Want vier je feesten, vier waar je blij mee bent, vier wat je kreeg. En blij ben ik met dit blog!

 

Moederdag

 

Groningerland

Wie zegt dat het land kleurloos is?

Grijs, bruin, groen

in elk seizoen

soms wat donkerder, soms wat lichter

steeds is het zicht er 

op die kleuren:

 

Vliegshow

Zaterdagmiddag was ik weer eens aan de wandel. Daar was deze week niet zoveel van gekomen. Nu had ik weer de rust om er op uit te gaan en om mij heen te kijken. Een andere reden voor de wandeling was om mijn nieuwe wandelschoenen in te lopen. De eerste kilometers van hopelijk vele.

 

Ruim een week geleden had ik mijn eerste zwaluw van dit jaar gezien. Vandaag liep ik door een natuurgebiedje en daar vlogen ze ook. Yes. Toen ik de bocht omging, waren er nog veel meer. Ondanks een (hagel)bui even eerder, vlogen ze af en aan. Ze vlogen laag en mede door de bewolking die er hing, waren ze goed te zien. Het was een regelrechte vliegshow die ze gaven. Snelheid maken, even stil hangen (ik denk vliegjes vangen), weer verder vliegen, zwenken. Het ging sneller dan ik kan typen of dan jij kan lezen. Prachtig om te zien. Ik heb vol bewondering staan kijken.

Het is volbracht

 

Ik timmer aan de weg (deel 2)

Dit is ‘ik timmer aan de weg’ deel 2. Bij het typen van de titel typte ik per ongeluk 20 in plaats van 2, haha dat is wel heel enthousiast. Het vorige blog heeft een vervolg.