Een poosje geleden zag ik foto’s voorbij komen van akkerranden: stroken met kleurige bloemen langs bijvoorbeeld een veld met graan. Die wilde ik wel in het echt zien. Ik heb gevraagd waar ze stonden en ging op pad.
Een poosje geleden zag ik foto’s voorbij komen van akkerranden: stroken met kleurige bloemen langs bijvoorbeeld een veld met graan. Die wilde ik wel in het echt zien. Ik heb gevraagd waar ze stonden en ging op pad.
Als het tropisch warm is, zoals nu, zoek ik momenten en plekken om
af te koelen. Vanochtend was weer zo’n moment. Ik had bedacht heel vroeg de
wekker te zetten om, zodra het licht was, te kunnen gaan lopen met de hond die
hier nu logeert. Zij heeft haar beweging nodig (en ik ook …) en ik kan rustig
wakker worden en opstarten. En afkoelen dus, want het was zelfs wat fris met ‘maar’
19 graden vanochtend om zes uur. En wat was het heerlijk. Toen we na een uur
terug kwamen, was de zon al veel krachtiger en warmer geworden.
Groene
genade. Het is het thema voor Keiland1 2020, waar ik heen zou. Keiland
gaat niet door, maar het thema bleef hangen. Waar denk je aan bij ‘groene
genade’ was de vraag.
Dรกg vogel. Ik noem je sprinkhaanzanger, al weet ik niet of dat klopt. Je zit in het riet te zingen. Ik zit op een bankje naar je te luisteren. Zo dichtbij huis, zo ver van mijn eigen wereld. Zo mooi in de natuur.