Vrede

Vrede

Wie kent een god zo goed en vol ontferming?

Waar vindt de mens meer vrede en bescherming?

Uit: Psalm 18: 6 De Nieuwe Psalmberijming

Misschien vind je het ouderwets, maar ik heb wat met de psalmen. Niet alle melodieën spreken me aan, en ook niet alle woorden. Maar heel veel ook wél. Ik vind er herkenning in. In hoe ik van blijdschap naar verdriet naar God loven kan gaan. In hoe moeilijk het leven soms kan zijn. Dat er hoop is. Regelmatig worden er prachtige eigenschappen van God in benoemd. En als we dan eens uit een hertaling zingen, kunnen de woorden maar zo nog dieper, nog aansprekender bij mij binnenkomen. 

Witter dan sneeuw

Storm

Nu zit je nog veilig binnen. Beschut. Als je naar buiten gaat, suist de stormwind je om de oren. Je zet je schrap, haalt diep adem en gáát.

Schijn met Uw Licht

Schijn met Uw Licht

waar het donker is.

Spreek Uw waarheid

waar de leugen is.

 

Breng Uw vrede

waar oorlog is, onrust, haat.

Wees een schuilplaats

waar angst is, onveiligheid, verraad.

 

Schenk Uw genade

waar wij zijn weggelopen.

Wees ons vertrouwen

waar wij niet meer durven hopen.

 

Schenk Uw hoop

waar wanhoop is, uitzichtloosheid.

Breng bijeen

waar verdeeldheid is en afscheid.

 

Breng tot Leven

waar de dood is.

Geef Uzelf

opdat het voor altijd genoeg is.

 

Verwachtingen

Voor kleine kinderen zijn tijdstippen en dagen lastig. Wanneer gaan we buiten spelen? Wanneer is volgende week, wanneer ben ik jarig? Voor een verjaardag maak je misschien wel een aftelkalender. Of je vertelt hoeveel nachtjes slapen het nog is. Weer een nacht voorbij, het is nu nog maar zoveel nachtjes tot……. verjaardag / feestje / school / sport. Als het iets leuks is, kan de tijd niet snel genoeg gaan. Dat geldt voor kinderen en net zo goed voor volwassenen. “Ik kan niet wachten” klinkt het dan. Maar als het iets naars is, kan het heel lang duren. Als je wacht op een spannende uitslag, als je wacht tot je eindelijk bij die vervelende baas weg kunt, als je wacht tot je kunt verhuizen uit je huis waar je je onveilig voelt. Dagen voelen als weken. Je zoekt afleiding. Je telt misschien ook wel af, net als een kind aftelt naar zijn verjaardag. Het kan helpen als je een datum weet: dan en dan gaat het gebeuren. Maar aan beter worden na je ziekte hangt helemaal geen concrete datum. Wanneer je gevoel van onveiligheid helemaal weg is, is moeilijk te zeggen. Dat kan je moedeloos en verdrietig maken: gaat het ooit beter worden? Hoe houd ik dit vol? En hoe lang houd ik dit vol?

100!

Dit is het 100^e bericht op mijn blog. Daarom vandaag een blogpost met honderd woorden, een uitdaging. Het is een mijlpaal om te vieren, te delen, voor te danken.

Dank je wel voor je meelezen, reageren, delen, bidden, inspiratie.

Dank U, Here God, dat U mij helpt Uw Licht te zien en te laten zien. Want dat is waar ik naar verlang en de ondertitel van mijn blog: met gedichten en fotoverhalen Licht uitstralen. Dank U voor wat U geeft: genade, tijd, voldoening, energie, inspiratie, geloof, verwondering, hoop, moed, leven.

Ik sluit af met Psalm 100: de Here is goed!

Langs de weg

In de zomer had ik een paar weken een logee: een hond. Dat betekende veel wandelen, veel thuis werken, veel in de tuin zijn. Het was warm weer met soms wat regen. Tijdens het wandelen zag ik van alles langs de weg, maar met een lobbes van 40 kg aan de lijn kon ik geen foto’s maken. Dan ging ik later op de dag wel eens zonder hond op pad om de foto’s alsnog te maken. Want het waren veel mooie dingen die ik zag. Voornamelijk bloemen, dus die kom je veel tegen in deze blog. Kijk mee, hopelijk geniet je er net zo van als ik doe en gedaan heb.

Mijn logee💚