De lente begint in de winter

‘De lente begint in de winter’. Die titel zag ik eens staan op de cover van een tijdschrift. Het was het tijdschrift van de Vogelbescherming. Of ik het artikel gelezen heb, weet ik niet meer. Het zal er vast over zijn gegaan dat bosuilen al in de winter een nest bouwen en eieren leggen. Dat er vogels zijn die bij vorst al ‘denken’ aan een nestje en het voorjaar. In de winter treffen ze al voorbereidingen, zodat de lente ook los kan barsten als het volgens de kalender lente is. 

Vooruit kijken

Een nieuw jaar is begonnen. Vaak wordt er dan vooruit gekeken: wat staat er dit jaar op de planning? Welke (sport)evenementen zijn er? Ga je examen doen? Een opleiding kiezen? Ben je toe aan een (nieuwe) baan? Hoe gaat met jou zelf? In je gezin, als je dat hebt? Je man / vrouw / kind? 

Vooruit kijken kan mooi zijn, als je leuke plannen hebt. Maar wat als vooruit kijken niet lukt? Omdat je geen begin ziet. Omdat er geen uitzicht is. Omdat het mistig is. Durven we dat dan even onder ogen zien? 

Dat is de achtergrond van dit gedicht. Ik wens je een goede en hoopvolle dag, elke dag in dit pas begonnen jaar. En als dat niet lukt: weet dat het niet van jou afhangt. Er wordt voor jou gezorgd.

Vrede

Vrede

Wie kent een god zo goed en vol ontferming?

Waar vindt de mens meer vrede en bescherming?

Uit: Psalm 18: 6 De Nieuwe Psalmberijming

Misschien vind je het ouderwets, maar ik heb wat met de psalmen. Niet alle melodieën spreken me aan, en ook niet alle woorden. Maar heel veel ook wél. Ik vind er herkenning in. In hoe ik van blijdschap naar verdriet naar God loven kan gaan. In hoe moeilijk het leven soms kan zijn. Dat er hoop is. Regelmatig worden er prachtige eigenschappen van God in benoemd. En als we dan eens uit een hertaling zingen, kunnen de woorden maar zo nog dieper, nog aansprekender bij mij binnenkomen. 

Witter dan sneeuw

Storm

Nu zit je nog veilig binnen. Beschut. Als je naar buiten gaat, suist de stormwind je om de oren. Je zet je schrap, haalt diep adem en gáát.

Schijn met Uw Licht

Schijn met Uw Licht

waar het donker is.

Spreek Uw waarheid

waar de leugen is.

 

Breng Uw vrede

waar oorlog is, onrust, haat.

Wees een schuilplaats

waar angst is, onveiligheid, verraad.

 

Schenk Uw genade

waar wij zijn weggelopen.

Wees ons vertrouwen

waar wij niet meer durven hopen.

 

Schenk Uw hoop

waar wanhoop is, uitzichtloosheid.

Breng bijeen

waar verdeeldheid is en afscheid.

 

Breng tot Leven

waar de dood is.

Geef Uzelf

opdat het voor altijd genoeg is.

 

Verwachtingen

Voor kleine kinderen zijn tijdstippen en dagen lastig. Wanneer gaan we buiten spelen? Wanneer is volgende week, wanneer ben ik jarig? Voor een verjaardag maak je misschien wel een aftelkalender. Of je vertelt hoeveel nachtjes slapen het nog is. Weer een nacht voorbij, het is nu nog maar zoveel nachtjes tot……. verjaardag / feestje / school / sport. Als het iets leuks is, kan de tijd niet snel genoeg gaan. Dat geldt voor kinderen en net zo goed voor volwassenen. “Ik kan niet wachten” klinkt het dan. Maar als het iets naars is, kan het heel lang duren. Als je wacht op een spannende uitslag, als je wacht tot je eindelijk bij die vervelende baas weg kunt, als je wacht tot je kunt verhuizen uit je huis waar je je onveilig voelt. Dagen voelen als weken. Je zoekt afleiding. Je telt misschien ook wel af, net als een kind aftelt naar zijn verjaardag. Het kan helpen als je een datum weet: dan en dan gaat het gebeuren. Maar aan beter worden na je ziekte hangt helemaal geen concrete datum. Wanneer je gevoel van onveiligheid helemaal weg is, is moeilijk te zeggen. Dat kan je moedeloos en verdrietig maken: gaat het ooit beter worden? Hoe houd ik dit vol? En hoe lang houd ik dit vol?