hier
is geen daar
is geen dan
geen toen
geen later
geen morgen
geen zorgen
geen vragen
hier
gedragen
meegenomen
door het zand
en de wind
de golven
de wolken
hier
is alleen hier
alleen nu
hier
waai ik uit
en adem in
hier
is geen daar
is geen dan
geen toen
geen later
geen morgen
geen zorgen
geen vragen
hier
gedragen
meegenomen
door het zand
en de wind
de golven
de wolken
hier
is alleen hier
alleen nu
hier
waai ik uit
en adem in
Februari is alweer bijna voorbij. Hoog tijd voor een fotoblog. En omdat het zo lekker allitereert, heb ik het blog Februarifoto’s genoemd. Foto’s, filmpjes, vrolijke bloemen, vogels: het komt allemaal voorbij gevlogen.
‘De lente begint in de winter’. Die titel zag ik eens staan op de cover van een tijdschrift. Het was het tijdschrift van de Vogelbescherming. Of ik het artikel gelezen heb, weet ik niet meer. Het zal er vast over zijn gegaan dat bosuilen al in de winter een nest bouwen en eieren leggen. Dat er vogels zijn die bij vorst al ‘denken’ aan een nestje en het voorjaar. In de winter treffen ze al voorbereidingen, zodat de lente ook los kan barsten als het volgens de kalender lente is.
Een nieuw jaar is begonnen. Vaak wordt er dan vooruit gekeken: wat staat er dit jaar op de planning? Welke (sport)evenementen zijn er? Ga je examen doen? Een opleiding kiezen? Ben je toe aan een (nieuwe) baan? Hoe gaat met jou zelf? In je gezin, als je dat hebt? Je man / vrouw / kind?
Vooruit kijken kan mooi zijn, als je leuke plannen hebt. Maar wat als vooruit kijken niet lukt? Omdat je geen begin ziet. Omdat er geen uitzicht is. Omdat het mistig is. Durven we dat dan even onder ogen zien?
Dat is de achtergrond van dit gedicht. Ik wens je een goede en hoopvolle dag, elke dag in dit pas begonnen jaar. En als dat niet lukt: weet dat het niet van jou afhangt. Er wordt voor jou gezorgd.
Vrede
Wie kent een god zo goed en vol ontferming?
Waar vindt de mens meer vrede en bescherming?
Uit: Psalm 18: 6 De Nieuwe Psalmberijming
Misschien vind je het ouderwets, maar ik heb wat met de psalmen. Niet alle melodieën spreken me aan, en ook niet alle woorden. Maar heel veel ook wél. Ik vind er herkenning in. In hoe ik van blijdschap naar verdriet naar God loven kan gaan. In hoe moeilijk het leven soms kan zijn. Dat er hoop is. Regelmatig worden er prachtige eigenschappen van God in benoemd. En als we dan eens uit een hertaling zingen, kunnen de woorden maar zo nog dieper, nog aansprekender bij mij binnenkomen.
Nu zit je nog veilig binnen. Beschut. Als je naar buiten gaat, suist de stormwind je om de oren. Je zet je schrap, haalt diep adem en gáát.