Yes, een blog

Hoewel ik de laatste tijd niet zoveel schrijf en niet zoveel foto’s plaats op mijn blog, vond ik dat er vandaag toch wel een artikel moest komen. Niet omdat het te lang geleden was, niet omdat jullie er om vroegen. En toch schoof ik achter de laptop. Toch zomaar vandaag op een doordeweekse dag een nieuw blog online. Waarom? Dat vertel ik verderop in dit blog.

Stralen

Tijdens het eten koken kijk ik uit het raam van de vakantiewoning waar ik op dat moment ben. Een ander huis, een andere omgeving, een ander uitzicht. Ik kan de zon zien ondergaan. De lucht krijgt mooie kleuren: rood, roze, oranje. Altijd bijzonder om te zien.

Hoe het precies komt dat de lucht verkleurt als de zon opkomt of ondergaat, weet ik niet. Het zal vast te verklaren zijn vanuit de natuurkunde, meteorologie of andere wetenschappen, maar daar heb ik geen kaas van gegeten. Ondanks dat ik het niet snap, kan ik het wel bewonderen en er van genieten.

Wel weet ik Wie dit gemaakt heeft, Wie dit Zelf bedacht heeft.

Voed mij

Voed mij

met Uw woorden

als mijn eigen woorden

mij uitputten.

 

Voed mij

met Uw woorden

als mijn eigen gedachten

mij verwarren.

 

Voed mij

met Uw woorden

als mijn eigen gevoelens

met mij op de loop gaan.

 

Leer mij

naar Uw woorden

te luisteren

en er hoop uit te putten.

 

Leer mij

Uw woorden

te herhalen,

het is Uw waarheid die mij leidt.

 

Leer mij

Uw woorden

te vertrouwen,

het is de bodem onder mijn bestaan.

 

Voed mij

met Uw aanwezigheid

als ik alleen ben.

 

Voed mij

met Uw vrede

als ik worstel.

 

Voed mij

met Uw liefde

als ik mezelf onderuit haal.

 

Voed mij, leer mij, vervul mij, leid mij

leer mij U prijzen. U bent er altijd bij,

laat dat voor elke dag genoeg zijn.

Proeven

Proef en geniet de goedheid van de Heer,

gelukkig de mens die bij Hem schuilt.

Psalm 34:9

 

Let op: van dit stukje kun je trek krijgen.

Een bloemlezing

Ken je het woord ‘franterig’? Pas geleden zei ik dat tegen iemand en zij wist niet wat het was. Ik kon het niet eens zo goed uitleggen en dus zocht ik het later even op. Franterig is zoiets als wrevelig, korzelig. En ja, blijkbaar is het dialect. Weer wat geleerd.

Een beetje franterig, zo voelde ik me laatst. Maar ik had geen zin om er aan toe te geven, om chagrijnig te worden. Dus zocht ik wat te doen, iets waarbij ik even niet na kon denken. Tenminste, niet nadenken over mezelf. Afleiding dus. Niet altijd een goed idee, maar die avond wel. 

De winnaar krijgt een krans

de winnaar krijgt een krans

een krans die verwelkt

die na een tijdje is uitverteld

over wie hem draagt

 

de winnaar krijgt een krans

een krans die nooit verwelkt

die nooit raakt uitverteld

over Wie hem draagt

 

Jezus Overwinnaar krijgt een krans

een krans van roem en eer en glorie

macht, heerlijkheid en victorie

sieren Hem Die hem draagt

 

jij overwinnaar krijgt een krans

ook voor jou, nu al, die glans

en niets wat ons scheiden kan

van Hem Die ons naar de overwinning draagt

Woning

 

 

“Wil je blijven wonen waar je nu woont?” stond er op het theelabeltje. Ja, zei ik. Nee, dacht ik er later achteraan. Ja, mijn huis is prima. En natuurlijk, er zijn altijd verbeterpunten. Zaken die ik wil verbeteren of mooier wil maken. Vernieuwen, of juist in de oude staat terugbrengen. Maar dit huis is prima, hier kan ik nog wel jaren blijven wonen zoals het nu lijkt.

En mijn ‘nee’ dan? Is er dan een addertje onder het gras? Zijn er verborgen gebreken? Nee is het tegenovergestelde van ja, dus wat speelt hier?