Vakantiehuis

In de afgelopen week was ik als begeleider mee op een groepsvakantie voor mensen met een verstandelijke beperking. Zo'n week word ik geleefd: volle focus op de gasten, samenwerken in het team van begeleiders. Tegelijk ook genieten van kleine dingen en van de omgeving. Weer thuis ontstond dit gedichtje:

er was geen thuis

er was geen wereld

alleen dit huis

en wie er deze week woonden

 

het was mijn thuis

het was mijn wereld

dit huis

met andere gewoonten

 

zoveel mensen, zoveel geluiden

zo goed samen

dit huis

nu weer verlaten

 

iedereen weer terug naar het eigen leven,

de eigen wereld,

genoten, gegeven, gegroeid,

mijn hart is er een beetje gebleven.

Tempo

Omdat er een wegafsluiting is, moet ik deze maand via een andere route naar mijn werk rijden. Nu moet ik over een weg waar je, op de vaak openstaande brug na, gewoonlijk door kunt rijden. Af en toe zijn er stukken waar je 70 mag, maar verder mag je overal 100 km per uur rijden. Toch zijn er regelmatig voertuigen die langzamer gaan. Als het een vrachtwagen of een auto met een aanhanger is, snap ik dat, die mogen maar maximaal 90. Maar ook bestuurders van een gewone personenauto rijden regelmatig maar 90, of nog langzamer. Zonder dat er iemand voor hen rijdt. Gewoon overdag, als het licht is en droog. En daar kan ik mij over opwinden: hoezo rijd je maar 90? De weg ligt open. Gas erop, een beetje doorrijden graag. Niet omdat ik altijd zo’n haast heb, maar gewoon het idee….

Juni-jubel

Nadenkend over wat ik zou bloggen vandaag, bedacht ik dat een fototerugblik op de maand juni wel leuk is. Ik zocht een titel en kwam uit op Juni-jubel. Dat is wel een feestelijke naam hoor, voor een maand die niet alleen maar jubel was. Er was ook pijn, ongemak, niet lekker in mijn vel zitten. Maar er was ook weer wat rust, wat oog krijgen voor de omgeving, de natuur. Dus deel ik graag wat foto’s. Kijk je mee?

Groen

Omdat ik niet goed kan inschatten of het gedicht hierboven goed leesbaar is, plaats ik hem ook nog even als losse tekst.

Lange adem

je hebt een lange adem nodig

als je dit aan wilt gaan,

geduld, mildheid en

mensen die achter je staan

 

je hebt een lange adem nodig

op weg te gaan, van hier

naar anders, zoekend

naar de deur op een kier

 

je hebt een lange adem nodig

overeind komen is

uitputtend, soms ook

een stap terug, zien wat mist

 

je hebt een lange adem nodig

zoek niet, het is er al

onverdiend, voor jou:

ruimte, Leven bovenal

 

je krijgt de lange adem cadeau

je bent veilig, vertrouw:

je mag en kunt gaan

God blaast Zijn Adem in jou!

Dan zie ik jou

 

Yes, een blog

Hoewel ik de laatste tijd niet zoveel schrijf en niet zoveel foto’s plaats op mijn blog, vond ik dat er vandaag toch wel een artikel moest komen. Niet omdat het te lang geleden was, niet omdat jullie er om vroegen. En toch schoof ik achter de laptop. Toch zomaar vandaag op een doordeweekse dag een nieuw blog online. Waarom? Dat vertel ik verderop in dit blog.