Tempo

Omdat er een wegafsluiting is, moet ik deze maand via een andere route naar mijn werk rijden. Nu moet ik over een weg waar je, op de vaak openstaande brug na, gewoonlijk door kunt rijden. Af en toe zijn er stukken waar je 70 mag, maar verder mag je overal 100 km per uur rijden. Toch zijn er regelmatig voertuigen die langzamer gaan. Als het een vrachtwagen of een auto met een aanhanger is, snap ik dat, die mogen maar maximaal 90. Maar ook bestuurders van een gewone personenauto rijden regelmatig maar 90, of nog langzamer. Zonder dat er iemand voor hen rijdt. Gewoon overdag, als het licht is en droog. En daar kan ik mij over opwinden: hoezo rijd je maar 90? De weg ligt open. Gas erop, een beetje doorrijden graag. Niet omdat ik altijd zo’n haast heb, maar gewoon het idee….

Juni-jubel

Nadenkend over wat ik zou bloggen vandaag, bedacht ik dat een fototerugblik op de maand juni wel leuk is. Ik zocht een titel en kwam uit op Juni-jubel. Dat is wel een feestelijke naam hoor, voor een maand die niet alleen maar jubel was. Er was ook pijn, ongemak, niet lekker in mijn vel zitten. Maar er was ook weer wat rust, wat oog krijgen voor de omgeving, de natuur. Dus deel ik graag wat foto’s. Kijk je mee?

Groen

Omdat ik niet goed kan inschatten of het gedicht hierboven goed leesbaar is, plaats ik hem ook nog even als losse tekst.

Lange adem

je hebt een lange adem nodig

als je dit aan wilt gaan,

geduld, mildheid en

mensen die achter je staan

 

je hebt een lange adem nodig

op weg te gaan, van hier

naar anders, zoekend

naar de deur op een kier

 

je hebt een lange adem nodig

overeind komen is

uitputtend, soms ook

een stap terug, zien wat mist

 

je hebt een lange adem nodig

zoek niet, het is er al

onverdiend, voor jou:

ruimte, Leven bovenal

 

je krijgt de lange adem cadeau

je bent veilig, vertrouw:

je mag en kunt gaan

God blaast Zijn Adem in jou!

Dan zie ik jou

 

Yes, een blog

Hoewel ik de laatste tijd niet zoveel schrijf en niet zoveel foto’s plaats op mijn blog, vond ik dat er vandaag toch wel een artikel moest komen. Niet omdat het te lang geleden was, niet omdat jullie er om vroegen. En toch schoof ik achter de laptop. Toch zomaar vandaag op een doordeweekse dag een nieuw blog online. Waarom? Dat vertel ik verderop in dit blog.

Stralen

Tijdens het eten koken kijk ik uit het raam van de vakantiewoning waar ik op dat moment ben. Een ander huis, een andere omgeving, een ander uitzicht. Ik kan de zon zien ondergaan. De lucht krijgt mooie kleuren: rood, roze, oranje. Altijd bijzonder om te zien.

Hoe het precies komt dat de lucht verkleurt als de zon opkomt of ondergaat, weet ik niet. Het zal vast te verklaren zijn vanuit de natuurkunde, meteorologie of andere wetenschappen, maar daar heb ik geen kaas van gegeten. Ondanks dat ik het niet snap, kan ik het wel bewonderen en er van genieten.

Wel weet ik Wie dit gemaakt heeft, Wie dit Zelf bedacht heeft.